VILLAGERS OF IOANNINA CITY - AGE OF AQUARIUS

Mιά μόνο λέξη. Αριστούργημα
✪✪✪✪✪✪

Πρόκειται για την πρώτη κανονική, κατά κάποιο τρόπο, κυκλοφορία του γκρουπ καθόσον τα προηγούμενα δισκογραφικά τους βήματα βασίζονταν σε διασκευές και παραλλαγές παραδοσιακών ελληνικών ήχων. Κατι το οποίο έκαναν πολύ επιτυχημένα, άρεσε (και σε μένα πολύ μάλιστα) και ομολογώ ότι παρα ταυτα με έκανε να πιστέψω ότι ήταν το «ταβάνι» τους. Αμ δε!  Έχοντας λιώσει κυριολεκτικά το τελευταίο πόνημα των VIC δυσκολεύομαι πραγματικά να βρω τις κατάλληλες λέξεις που να περιγράφουν το μουσικό υπερθέαμα των Ηπειρωτών metallers (…?)

Mια γενική διαπίστωση. Ηχεί πολύ κοντά σε Tool αλλά πολύ καλύτερα! Ιεροσυλία? ΟΧΙ κατ’εμε! Καθώς κατά την ταπεινή μου άποψη, οι Γιαννιώτες φαίνεται ότι έχουν πάρει πολλά στοιχεία από τους (υπερτιμημένους…)  Αμερικάνους ενώ τα έχουν παντρέψει τόσο καλά που ακούγονται ταυτόχρονα πολύ πιο φρέσκοι !!

Τα στοιχεία που βρίσκουμε στον δίσκο είναι αμέτρητα. Το ότι κατάφεραν να τα συνδυάσουν χωρίς να ακούγεται ένα συνοθύλευμα ήχων το θεωρώ μεγάλη επιτυχία! Το ομώνυμο κομμάτι σε βάζει στο κλίμα αμέσως καλωσορίζοντας τον «επισκέπτη» στο νέο κόσμο των VIC. Αργόσυρτο και διερευνητικό στα πρώτα λεπτά, δυναμικό και επιβλητικό στην συνέχεια, πανσπερμία folk -και όχι μόνο- ήχων στο τελείωμα. Μαγεία!  
Συνεχίζοντας με το "Part V", εδώ ισως συναντάμε τους Tool με έντονη ψυχεδέλια,μελαγχολία και καπου απο τα μισά και έπειτα δημιουργείται μια έντονη Gilmour-ικη απόκοσμη ατμόσφαιρα.

Ο παραδοσιακός ήχος έχει την τιμητική του στο “Dance Of Night” αλλά και στο εξαιρετικό «Father Sun» όπου πραγματικά διάολε, σε ωθoύν να σηκωθείς να χορέψεις ακόμη και αν δεν το’χεις κάνει ποτέ!

O δισκός έχει και Blues/reggae και μάλιστα πολύ καλό! "Millenium blues" και η παραλία της Καραϊβικής έρχεται πολύ κοντά. Ο ανυποψίαστος ακροατής όμως θα φύγει αδιάβαστος με την αλλαγή σκηνικού από τα μέσα του κομματιού και έπειτα, με το γκρουπ να ροκάρει ανελέητα αυξάνοντας τους ρυθμούς καταλήγοντας σε βρώμικη Stoner-ιά! Μαγεία! 

"For the innocent", από τα κορυφαία του δίσκου, ένα ταξιδιάρικο κομμάτι, γεμάτο εικόνες, παραδοσιακές γκάιντες, ταχύτητα, κέφι και συγκίνηση με τους στίχους για τον κάθε κατατρεγμένο.

Ένα πράγμα μου έκανε εντύπωση που δεν το συναντάς συχνά: Ο δίσκος δεν έχει κοιλιά, εχει φοβερή συνθετική δομή, όλα τα κομμάτια καταπίνονται με μεγάλη ευκολία και δεν υπάρχει περίπτωση να πατήσεις skip σε κανένα σημείο. Οι VIC κατάφεραν το ακατόρθωτο, εξέπληξαν και έβαλαν τον πήχη πολύ ψηλά. Αντί να βγάλουν εκ του ασφαλούς άλλο ένα RIZA v.II, ρίσκαραν αλλάζοντας την συνταγή αλλά με την ίδια μαγιά και πέτυχαν να μας παραδώσουν μια πανδαισία ηχοχρωμάτων που ξεφεύγει από κάθε όριο και ταμπέλες. Απλά αριστούργημα.